یا لثارات الحسین علیه السلام

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
ندای خونخواهی امام حسین علیه السلام. این جمله، شعار یاوران حسین علیه السلام و شعار فرشتگانی است که کنار قبر او تا ظهور امام زمان علیه السلام می مانند.
نیز شعار حضرت مهدی علیه السلام است، هنگام قیام برای انتقام خون شهدای کربلا. همچنین شعار یاوران شهادت طلب امام زمان علیه السلام که آرزوی مرگ در راه خدا دارند «شعارهم: یا لثارات الحسین ».
در نهضت توابین به رهبری سلیمان بن صرد نیز که در سال 65 هجری در کوفه قیام کردند، شعارشان همین بود. در قیام مختار هم همین شعار مطرح بود. در برخی نقلها «یا اهل ثارات الحسین » آمده است.
نیز «یا لثارات الحسین » نام نشریه ای است که به همت جمعی از نیروهای بسیجی و حزب اللهی و دردمند، با انگیزه دفاع از ارزش های انقلاب اسلامی، از سال 1373 شمسی منتشر می شود و افشاگر برخی از برنامه های تهاجم فرهنگی غرب، علیه اسلام و انقلاب است.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

💡 نشریهٔ یا لثارات الحسین بعد از برگزاری جشن حافظ ۱۳۹۵ مطلبی را با عنوان «همهٔ سرمایه‌های یک جشن» و «دیوث کیست» منتشر نمود که مطالب تند و بی‌سابقه‌ای در آن علیه هنرمندان بود. شهاب حسینی با انتشار متنی در صفحهٔ شخصی خود در اینستاگرام نسبت به متن نشری یالثارات دربارهٔ هنرمندان سینما واکنش نشان داد و نوشت: «آقایان نه چندان محترم و مجهول‌الحال که با وقاحت تمام اقدام به چاپ مطلبی در شرم‌نامهٔ خود کردید، پاسخ سوال‌تان ساده است. دستان شما شایستهٔ حرمت قلم نیست. آن را زمین بگذارید و به هم‌کیشان داعشی خود بپیوندید. برای آوردن نام هنر و هنرمندان این مرز و بوم دهان خود را آب بکشید که به هیچ عنوان صلاحیت اظهار نظر در مورد محبوب دل این مردم را ندارید.»

💡 نخیله، وعده‌گاه شیعیان برای آغاز قیام بود، شیعیان کوفه، بصره، مداین آگاه بودند که قیام در روز اول ربیع‌الاول سال ۶۵ هجری آغاز می‌شود. در روز ربیع‌الاول، سلیمان بن صرد نیروها را آماده کرد و با شعار «یا لثارات الحسین» از شهر خارج شدند و به سمت نخیله رفتند و در آن‌جا اردو زدند، سلیمان عده‌ای از سواران را به کوفه فرستاد تا افرادی که موفق به آمدن نشدند را فراخوانند آن‌ها در تمام شب در کوچه‌های کوفه فریاد یا لثارات الحسین برآوردند و تا صبح تعداد بسیاری به آن‌ها پیوستند. با این حال از ۱۶ هزار نفری که اسم نوشته‌بودند تنها ۴ هزار نفر آمدند، شیعیان بصره و مداین نیز که قول ملحق شدن داده‌بودند نیامدند. با تبلیغات دوباره سواره نظام هزار نفر دیگر به آن‌ها اضافه شد و سلیمان در برابر ۵ هزار نفر سخنرانی کرد که اگر شخصی با نیتی جز نیت توابین حضور داشت آن‌جا را ترک کند.