[ویکی اهل البیت] گلشن راز جدید سروده ی علامه اقبال لاهوری عالم مسلمان قرن سیزدهم و قرن چهاردهم هجری است.
این کتاب در قالب مثنوی است.
این کتاب در ده بخش موضوعی نگارش شده است :
سوال اول : درباره ی تفکر
سوال دوم : در باب علم و معرفت
سوال سوم : در مورد اتحاد انسان و خدا
سوال چهارم : در خصوص تمایز میان " ممکن " وَ " واجب الوجود "
سوال پنجم : در بیان مفهوم " من " و " در خود سفر کردن "
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شیخ محمود شبستری، از بزرگان صوفیه و سراینده گلشن راز میگوید:
💡 43- ذات: هستى شى ء و حقيقت آنرا ذات گويند.معمولا ذات درمقابل صفت گفته مى شود(شرح گلشن راز، ص 226)
💡 معجزه طبع کسی منقبتت را شاید کش بود هر نقط آبستن صد گلشن راز
💡 نكته: از سبك دفتر دل نيز روشن است كه بوزان گلشن راز سروده شده است چه اينكهحضرتش بدان تصريح فرموده است.
💡 آنهم چه جواب منظومى كه ياد آور گلشن راز جناب شيخ شبسترى است و چه عجب كه نامه آندلنواز نكته پرداز و گفتار نغزش حضرتش را به طرف گلشن راز برده است همانگونهكه گل و گلبن بلبل را مست نموده و بسوى گلستان مى برد.
💡 و اگر به اندازه يك ميكرون در نظام عالم و اندام آدم كژى و كاستى روى آورد همانست كهشيخ شبسترى در گلشن راز فرموده است:
