گرم و سرد چشیدن

گرم و سرد چشیدن. [ گ َ م ُ س َ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) خوب وبد زمانه را دیدن. تلخی و شیرینی روزگار را دیدن.

💡 سودم از سودای دل جز درد نیست غیر اشک گرم و آه سرد نیست

💡 این و صد چندین و چندین گرم و سرد از تو ای سرد آن توهم کم نکرد

💡 مجلس گرم و غرقه در اسرار چون در آن معرض آمد این گفتار

💡 هزار حیف که صوفی به صد پیاله شراب نشد به باده کشان گرم و همچنان خنک است

💡 به گفتار گرم و به آواز نرم فرستاده را راه دادی به شرم

💡 خسروا تا جهان ز مهر و ز چرخ گه شود گرم و گاه گردد سرد