کین گر

کین گر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) کینه و عداوت تیز و افزون. ( آنندراج ). انتقام کشنده. منتقم. ( فرهنگ فارسی معین ).

انتقام کشنده منتقم.

💡 روز و شب اختیار مهر کنند سال و مه آرزوی کین نکنند

💡 نگه کرد فرهنگ ز افراز کوه بدید آنکه آمد به کین آن گروه

💡 به کین سیاوش بریدم سرش برافروختم آتش از کشورش