لغت نامه دهخدا
کوه پر بالا. [پ َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان کوهپر که در بخش مرکزی شهرستان نوشهر واقع است و 180 تن سکنه دارد. بین کوهپربالا و پایین روی تپه ای معصوم زاده ای وجود دارد که بنای آن قدیمی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
کوه پر بالا. [پ َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان کوهپر که در بخش مرکزی شهرستان نوشهر واقع است و 180 تن سکنه دارد. بین کوهپربالا و پایین روی تپه ای معصوم زاده ای وجود دارد که بنای آن قدیمی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
💡 ز آسمان چو نشان شفق پدید آمد کنار کوه پر از تازه ارغوان کردند
💡 حرص جهان رعنا بر عشق کودکی هامون و کوه پر گل رعنا کند همی
💡 کوه پر لاله و لاله همه پر ژاله دشت پر سنبل و سنبل همه پر سوسن
💡 سپید و سیاه و بنفش و کبود زمین کوه تا کوه پر خیمه بود
💡 لشکر رسید و عشق سپهدار لشکرست صحرا و کوه پر شد از طبل و از علم
💡 که دشت و در و کوه پر لشکرست تو خورشید گویی ببند اندرست