کند گوش

مترادف‌ها

کم‌شنوا، سنگین‌گوش

متضادها

تیز گوش

لغت نامه دهخدا

کندگوش. [ ک ُ ] ( ص مرکب ) کسی که گوش او کم شنو باشد، یعنی چیزی را بلند باید گفتن تابشنود. ( برهان ) ( از آنندراج ). آنکه گوش وی کم شنود و تا بلند نگویند نشنود. ( ناظم الاطباء ):
پریشیده عقل و پراکنده هوش
ز قول نصیحتگران کندگوش.سعدی.

فرهنگ فارسی

( صفت ) کسی که گوش او کم شنو باشد.

جمله سازی با کند گوش

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 قضا چو گوش کند حکم نافذ الامرش کشد فتیله غفلت ز گوش خود رایی

💡 کارلهاینز دیشنر در مقدمه‌ای از کتاب که آغاز جلد اول است، هدف خود را نسبت به شروع آنچه ممکن است در اثرش مشاهده نشود توضیح می‌دهد: طرف مشرق مسیحیت، او به این سؤال پاسخ نمی‌دهد و می‌گوید «آدمی بایستی به طرف دیگر نیز گوش فرا دهد» کارلهاینز دیشنر به این ترتیب می‌خواهد عظمت ظهور و شکوفایی مسیحیت را متعادل کند. برای اینکه او نمی‌خواست فقط دربارهٔ ادعاهایی مبنی بر آثار مثبت مسیحیت «آنهم در بعضی موارد» گفته باشد. در عوض، او می‌خواهد ثابت کند که طرفداران آرمان‌های اخلاقی بنیادی نه تنها تا حدی، بلکه کاملاً در آن شکست خورده‌اند.

💡 پیرمردی که بسیار کند گوش بود، برای شنیدن صحبت‌های نوه خود مجبور بود تا هر کلمه را با صدای بسیار بلند و با دقت زیاد تکرار کند.

💡 در محیط‌های شلوغ و پر سر و صدا، افرادی که دچار مشکل کند گوش هستند، ممکن است در درک سریع مفاهیم و پیام‌های صوتی دچار مشکل شوند.

💡 پزشکان توصیه می‌کنند که برای افراد کند گوش، از دستگاه‌های سمعی پیشرفته استفاده شود تا کیفیت زندگی و توانایی ارتباطی آن‌ها با جامعه بهبود یابد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران