کافور در محاسن

کافور در محاسن کشیدن. [ دَ م َ س ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از سپید گردانیدن ریش. ( آنندراج ):
حرفی بخوان که چون ورق از جهل شد سفید
کافور در محاسن بخت جوان کشید.میرخسروی.

💡 ز برف شد کره ارض بیضه کافور در او فرو شده گم گشت بیضه بیضا

💡 کافور در غذاش به افطار هر شبی از جور این دو سنگدل کافر اوفتاد

💡 کند شمع کافور در روز روشن ز سیم است از بس توانگر شکوفه

💡 پرورده نهان به مشک و کافور در شهپر زاغ بیضه نور