چهره خراش

چهره خراش. [ چ ِ رَ / رِ خ َ ] ( نف مرکب ) خراشنده چهره. شخاینده رخسار. || ( ن مف مرکب ) روی خراشیده. ( ناظم الاطباء ). دارای رخسار مجروح و شخوده. || ( اِ مرکب - اضافه مقلوب ) خراش ِ چهره. بریدگی بر رخسار.

خراشند. چهره. شخایند. رخسار. یا روی خراشیده.

💡 از حسرت آن تشنه لب بادیه غم هر موج، خراشی است که بر چهره آبست

💡 شدیم ما همه بی پوست، بس که چهره ما بر آستانه سیمین بران گرفت خراش