چشمه زن

چشمه زن. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ زَ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) چشم زن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به چشم زن شود.

چشم زن

💡 ملکت حسن تو را بر طرف چشمه مهر چیست آن سبزه نورسته مگر مهر گیاست

💡 خضر در ظلمت سرای چشمه حیوان ندید آنچه من از فیض درشب زنده داری دیده ام

💡 می دهد خاک رهش خاصیت آن آبم که نصیب خضر از چشمه حیوان بوده ست

💡 کنارِ چشمه و پرهیز می‌کنم ز زلال که هست ضعفِ دماغ و دلم کنون از وی

💡 خورشید لَمعه ایست ز نور ولایتش صد چشمه حیات و دو صد حوض کوثر است

💡 خوش آنکه در ظلمات غم آن لب شیرین ز خنده چشمه حیوان به چشم من می گشت