لغت نامه دهخدا
چرب گفتاری. [ چ َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) چرب زبانی. چرب سخنی. چرب گوئی. خوش زبانی. خوش سخنی. نرم گفتاری. رجوع به چرب گفتار و چرب زبانی و چربگوئی شود.
چرب گفتاری. [ چ َ گ ُ ] ( حامص مرکب ) چرب زبانی. چرب سخنی. چرب گوئی. خوش زبانی. خوش سخنی. نرم گفتاری. رجوع به چرب گفتار و چرب زبانی و چربگوئی شود.
💡 شهنشه چو دید آنهمه زاری اش زبان چربی وخوب گفتاری اش