چراغ بره

چراغ بره. [ چ َ / چ ِ ب َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) چراغدان را گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). چراغدان. ( ناظم الاطباء ). بعربی مشکوة خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). چراغواره. چراخواره. جاچراغی. چراغدان. رجوع به چراخواره و چراغواره شود. || اسبی که دو دست را بلند کرده بر روی دو پا ایستد. ( ناظم الاطباء ). چراغ. چراغپا.

( ~. بَ رِ ) (اِمر. ) نک چراغواره.

=چراغواره

( اسم ) چراغواره
چراغدان را گویند ٠ چراغدان ٠ یا اسبی که دو دست را بلند کرده بر روی دوپا ایستد.

نک چراغواره.

💡 در لغت‌نامه دهخدا آمده‌است: صلیب. [ص َ] (ع اِ) چوبی است که ترسایان در زنار بندند و به فارسی آن را چلیپا گویند و نوشته‌اند که صلیب معرب چلیپ است.(غیاث اللغات). البته مصحح برهان قاطع ذیل کلمهٔ چلیپا به غلط توضیح داده که چلیپا مأخوذ از آرامی صلیبا (عربی صلیب) است. این توضیح نادرست است زیرا در فارسی حرف ص عربی به چ تبدیل نمی‌شود بلکه بر عکس چ فارسی در زبان عربی به ص یا س و ش و تش تبدیل می‌شود مانند:(چین = صین - چغندر= شمندر- چراغ = سراج)