پیش مهر

پیش مهر. [ م ِ ] ( ص مرکب ) سابق در محبت:
چرا پیش کین خواند او را سپهر
که هست از چنان خسروان پیش مهر.نظامی.

💡 بنمای رخ که طیره ی مهر است ای غلام پیش آر، می که وقت صبوحست ای صبی

💡 پیش نفس صبح، ز مهر آینه گیرند تا غرقه بخون دیده شه کون و مکان را

💡 دلم پر گشت از مهری که بر چشمت از او مهری اگر در پیش محرابم وگر کنج خراباتم

💡 مهر محنت زد قضا بر محضر دیوان ما پیش سلطان محبت صلح ما از جنگ اوست