پهن پیشانی

لغت نامه دهخدا

پهن پیشانی. [ پ َ ] ( ص مرکب )که پیشانی فراخ و گشاده دارد.اصفح. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه دارای پیشانی فراخ و گشاده است اصفح.

جمله سازی با پهن پیشانی

💡 گاوهای نژاد سیستانی هیکل متوسط، سُم‌های قوی و محکم، بدنی کشیده و قوس‌دار، کپل متوسط، سری کوچک با پیشانی پهن و برجسته و موهایی تا اندازه‌ای خشن دارند. داشتن غبغبی بلند و چیندار از خصوصیات بارز گاو سیستانی به‌شمار می‌رود. قسمت‌های خلفی و ران‌ها، به‌خصوص در گاوهای نر و پرواری بسیار پهن و بزرگ و دارای عضله‌بندی زیاد و مرغوبی است که به خصوصیات تیپ گاوهای گوشتی نزدیک است.

💡 باشدش از سپری پهن ترک پیشانی گوش او هست بسی تیزتر از خنجرکا