لغت نامه دهخدا
پن تاپل. [ پ َ پ ُ ] ( اِخ ) نامی است که در قدیم به بسیاری از کوره ها که شامل پنج شهر بزرگ بود اطلاق میشد مخصوصاً پن تاپل لیبی یا برقه ( قورینا یا قیروان ) ارسی نوئه، افولونی،برنیس یا برنیقه و پتولمائیس ( بطلمیوسیه ) و پن تاپل فلسطین ( سُدوم، غُمُره، آداما، سِگورُسِبوئیم ) مشهورند. پن تاپل ایطالیا را پِیَن از لمباردیها گرفته و به پاپ اِماتین دوم داد و آن شامل ری می نی، پسارو، فَنو، سی نی گاگلیا آن کُن بود.در قاموس الاعلام ترکی ( در کلمه پنداپول ) آمده است:
جغرافیون قدیم یونان این اسم را که بمعنی پنج شهر است به امکنه بسیار میدادند. مهمترین آن امکنه عبارت است: 1 - قیروان قدیم، برنیکه، آسنیون، آپولونیا و پتولمایس و این پنج شهر در خطّه برقه واقع بود. 2 - سدوم، غوموره، ادمه، سیونیم، و سغور این پنج شهر در قسمت جنوبی فلسطین بود و چهار شهر نخستین از صاعقه ویران گردید. 3 - غزه، عسقلان، اَزوت، غاد و آکارون این پنج شهر در جنوب غربی فلسطین واقع بود. 4 - کنیده، استانکوی، لیندوس، پالیوس و کامیروس این پنج شهر در جنوب غربی آسیای صغیر و از مستعمرات دوریانها بود. 5 - ریمینی، پسارو، فانو، سینیگالیا و آنکونه و این پنج شهر در ایتالیا بود.