وصایا الرسول و الائمه

[ویکی نور] وصایا الرسول(ص) و الائمه(ع). «وصایا الرسول(ص) و الأئمة(ع)»، تألیف سید هاشم رسولی محلاتی و مشتمل بر وصیت های تربیتی، اخلاقی و اجتماعی رسول خدا(ص) و ائمه معصومین(ع)، همراه با ترجمه فارسی آنها توسط خود مؤلف است.
کتاب، مشتمل بر یک پیشگفتار و متن است. متن کتاب، شامل هشت باب است.
متن عربی احادیث، در قسمت بالای صفحه و ترجمه آنها در قسمت پایین، ذکر شده است.
کتاب، شامل وصایای رسول خدا(ص) و ائمه اطهار(ع)، به نزدیکان و یا اصحاب و یاران خود است و شامل دستورات سازنده و درس های بسیار آموزنده اخلاقی و تربیتی و اجتماعی می باشد.
مؤلف، فقط وصیت های اخلاقی و تربیتی و معاشرتی را که جنبه عمومی دارد، نقل نموده است و از نقل وصیت ها و سفارش های شخصی و خصوصی که مربوط به مراسم دفن، مکان آن، واگذاری اموال به افراد خانواده و امثال اینهاست، خوداری نموده است.

💡 جابربن عبدالله انصارى گفت: هنگامى كه خداوندمتعال آيه اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم را برپيامبرش محمد (صلى الله عليه وآله ) نازل كرد، گفتم يارسول الله (صلى الله عليه وآله ) ما خدا و رسولش را شناختيم، اولوا الامر كيانند كهخداوند اطاعت از آنان را در كنار پيروى تو قرار داده است ؟

💡 3- اين كه ولايت سياسى و اجتماعى، بر مردم داشت: ( النبى اولى بالمؤ منين من انفسهم:(252) ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از مؤ منين بر خودشان سزاوارتر است، تصميمهاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بر تصميمهاى همه مومنين ولايت دارد. (اطيعوا الله و اطيعو الرسول و اولى الامر منكم:(253) ) از خدا ورسول و متصديان امور اطاعت كنيد.

💡 در حالى كه در اطراف تخت سلطنت شان علمايى بودند كه بهامثال آيه (اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم ) تمسك نموده و به نفوذاوامر ايشان و وجوب اطاعت شان فتوا مى دادند، پس اين روايت ناظر به اين جهت است كهمصداق آيه مورد بحث تنها رفتار مردم جاهليت نبوده، بلكه رفتار مسلمين هم يكى از مصاديقآن است.

💡 ما وقتى با اهل كلام يعنى علمايى پيرامون مذاهب بحث مى كنند بحث مى كنيم گفتار خداىعزوجل كه فرموده: (اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم ) را به رخ آنانمى كشيم، ولى آنان مى گويند اين آيه شريفه درباره عموم مؤ منيننازل شده، مى فرمايد اولى الامر را كه از عموم مؤ منين هستند اطاعت كنيد.

💡 پس سلام و درود ما از باب اظهار سنخيت ما نسبت به آنها است كه در آنتكامل خويش را طلب مى كنيم؛ و به ساحت قدس شان تقرب مى جوييم تا نقص خويش راجبران نماييم و ارتقاء وجودى و اشتداد جوهرى نفسانى پيدا كنيم و از نظر ديگر، اظهارادب مع الرسول و آله عليهم السلام است، و از اين ذولت نوريه استدعاى سلام و سلامتىوجودى و ايمانى خويش را از حق سبحانه و تعالى داريم.