وائلی احمد

[ویکی نور] احمد وائلی خطیب شهیر، شاعر و نویسنده توانا در 17 ربیع الاول 1342ق در نجف اشرف دیده به جهان گشود.
پس از فراگیری ادبیات، برای آموختن سطوح به «منتدی النشر» رفت و نزد اساتیدی چون: سید محمدتقی حکیم، شیخ محمدحسین مظفر، شیخ محمدتقی ایروانی، شیخ هادی قرشی، شیخ علی سماکه، شیخ علی ثامر و شیخ حسین زایردهام سطوح عالیه را آموخت و در حکمت و فلسفه پیش شیخ علی کاشف الغطاء و در فن منبر و خطابه هم کنار سید باقر سلیمون تلمذ کرد. سپس به «کلیة الفقه» رفت و پس از فراغت از تحصیل در آن، به بغداد رفت و در سال 1389ق از دانشگاه بغداد، فوق لیسانس دریافت کرد. او سپس به قاهره رفت و از دانشگاه قاهره در سال 1392ق به اخذ دکترا نائل آمد. سپس به عراق بازگشت و تبلیغ دینی خود را از طریق وعظ و خطابه آغاز کرد. او در این زمان یکی از خطبای مشهور عراق بود و نامش در میادین شعر و ادب و مواقف نظم و انشاء و خطابه در جهان عرب، طنین انداز بود و علاوه بر آن، مجالس متعدد در مباحث عقاید و تاریخ و حدیث و فقه و تفسیر داشت و اشعارش در مجلات عربی به چاپ می رسید.
وائلی در خطبه خواندن نوآوری و شیوه خاصی داشت و به روش معمولی منبر نمی رفت و چنان تحول چشمگیری در این زمینه ایجاد نمود که شیوه او، الگوی خطیبان بعد قرار گرفت. وائلی یک دوره سیاسی پر از حوادث و مخصوصاً در دو دهه 40 و 50 از تاریخ معاصر را پشت سر گذاشته و در آن دوره موضع گیری هایی را از آن خود ثبت نمود و نقش برجسته ای در جنبش اصلاح سیاسی و فکری عراق به یادگاری گذاشت. شعر نزد وائلی جنبه تفریح و ذوق و دوست داشتن نداشت بلکه او برای شعر رسالت بزرگی در پیام رسانی و ارشاد قائل بود و معتقد بود شاعر متعهد باید پیام رسان و راهنما باشد؛ همان طور که منبر دارای رسالت است شعر نیز دارای نقش و رسالت است. وی به وسیله شعر بر بسیاری از جریانات و امور سیاسی و اجتماعی تأثیر گذاشت؛ بنابراین قصائد زیادی در امور سیاسی دارد. او موفق شد به وسیله شعر با خواسته های مردم همراهی کند و با حکومت های پی درپی عراق مقابله نماید.
قصیده «خواب های کاذب» در مورد سوسیالیست ها و شعارهای آنان، قصیده «با رودخانه تایمز» درباره اشغال عراق توسط بریتانیا، قصیده «بغداد» درباره اوضاع نابسامان عراق در سایه حکومت بعثی ها و همچنین قصاید دیگری درباره فلسطین و دیگر مشکلات عرب ها و مسلمانان از مهم ترین اشعار سیاسی اوست.
ایشان بعدازاینکه وضع سیاسی عراق در سال 1978 برایش خطرآفرین شد، از عراق هجرت نمود و در دمشق مستقر شد و بعد از ورود نیروی های متحد به عراق و سقوط حکومت صدام در سال 2002 به عراق باز گشت.
وی در 82 سالگی در روز چهارشنبه 17 جمادی الاول 1424ق (2002م) بدرود حیات گفت.

💡 احمد وائلی از ۱۴ سالگی بر منبر رفت و به سخنرانی دینی پرداخت و پس از مدتی به خطیبی مشهور تبدیل شد. ویژگی سخنرانی‌های او، پرداختن به موضوعات گوناگون علمی مرتبط با مسائل جامعه بود. او در عین پای‌بندی به اصول دینی، نوآوری داشت و شیوه خاص او در خطابه الگویی برای دیگران شد. او ذوق شعری نیز داشت و دربارهٔ اهل بیت و موضوعات سیاسی و اجتماعی شعر می‌سرود و توانست از رهگذر شعر بر جریانات وامور سیاسی واجتماعی تأثیر گذارد. وائلی در حوادث متعدد سیاسی عراق و به عناوین مختلف شعر گفته‌است مانند قصیده «خواب‌های کاذب» درمورد سوسیالیست‌ها وشعارهای آنان، قصیده «با رودخانه تایمز» دربارهٔ اشغال عراق به‌دست بریتانیا و قصیده «بغداد» دربارهٔ اوضاع نابسامان عراق در سایه حکومت حزب بعث و همچنین قصاید دیگری دربارهٔ فلسطین ودیگر مشکلات جهان عرب و مسلمانان. او پس از آنکه وضع سیاسی عراق در سال ۱۹۷۸ برایش خطر آفرین شد، از عراق هجرت کرد. و مدت ۲۳ سال در سوریه، ایران، کشورهای حوزه خلیج فارس و اروپا به فعالیت خود ادامه داد. پس از سقوط حکومت صدام در سال ۲۰۰۳م وائلی به عراق بازگشت و ۱۰ روز پس از ورودش به عراق از دنیا رفت.