هوس گویی

هوس گویی. [ هََ وَ ] ( حامص مرکب ) سفسطه.

مرکب سفسطه

💡 ور تو گویی که همت عالی کز هوا و هوس بود خالی

💡 به چوگان هوا داریم گویی هوس گرداندش هر دم به سویی

💡 یکبار هم بچش مزه نعمت رضا تا چند گویی ای هوس ژاژخا لذیذ؟!