نقص شناختی
«نقص شناختی» به معنای وجود اختلال یا کاهش در توانایی‌های ذهنی و فرآیندهای مربوط به شناخت است که شامل ادراک، توجه، حافظه، یادگیری، تفکر و حل مسئله می‌شود. این اصطلاح در روان‌شناسی برای توصیف وضعیتی به کار می‌رود که فرد در انجام فعالیت‌های ذهنی خود با دشواری یا محدودیت روبه‌رو است. نقص شناختی می‌تواند خفیف یا شدید باشد و بسته به علت آن، شدت و دامنه متفاوتی داشته باشد. گاهی این وضعیت به صورت کاهش تمرکز یا ضعف حافظه ظاهر می‌شود و گاهی بر توانایی تصمیم‌گیری و استدلال اثر می‌گذارد. در برخی موارد، نقص شناختی ممکن است موقتی باشد و در اثر عواملی مانند استرس یا بیماری ایجاد شود. در موارد دیگر، می‌تواند پایدارتر بوده و نیازمند ارزیابی و مداخله تخصصی باشد. این مفهوم در حوزه سلامت روان اهمیت دارد زیرا عملکرد شناختی نقش اساسی در زندگی روزمره دارد. بررسی نقص شناختی معمولاً از طریق آزمون‌های روان‌سنجی و ارزیابی‌های تخصصی انجام می‌شود. هدف از شناسایی آن، درک بهتر توانایی‌های فرد و ارائه راهکارهای مناسب برای بهبود عملکرد ذهنی است.
مترادف‌ها
اختلال شناختی، آسیب شناختی، ضعف شناختی
متضادها
سلامت شناختی
فرهنگستان زبان و ادب
{cognitive defect} [روان شناسی] نشانه های وجود دشواری در درک و شناسایی و تفسیر واقعیت یا نقص در استدلال و قضاوت
جمله سازی با نقص شناختی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بیمار پس از بروز حادثه مغزی دچار نوعی نقص شناختی شد که باعث می‌گشت در یادآوری اسامی افراد بسیار نزدیک به خود با مشکل جدی مواجه شود.
💡 متخصصان علوم اعصاب معتقدند که نقص شناختی در سنین بالا می‌تواند ناشی از تغییرات ساختاری در قشر مغز و کاهش انتقال پیام‌های عصبی باشد.
💡 ارزیابی دقیق سطح نقص شناختی برای تدوین برنامه‌های درمانی مناسب جهت بهبود حافظه و تمرکز در کودکان مبتلا به اختلالات رشد بسیار حیاتی و ضروری است.
