نجات از استضعاف

[ویکی فقه] نجات از استضعاف (قرآن). رهایی از استضعاف، نعمتی خدادادی و یادکردنی است، خداوند در سوره انفال این نعمت بزرگ را یاد آوری کرده است: و به خاطر بیاورید هنگامی که شما گروهی کوچک و اندک و ضعیف در روی زمین بودید آنچنان که می ترسیدید مردم شما را بربایند ولی او شما را پناه داد و یاری کرد و از روزیهای پاکیزه بهره مند ساخت تا شکر نعمتش را به جا آورید.
رهایی از استضعاف، نعمتی خدادادی و یادکردنی است، خداوند در سوره انفال این نعمت بزرگ را یاد آوری کرده است: «واذکروا إذ أنتم قلیل مّستضعفون فی الأرض تخافون أن یتخطّفکم النّاس فـاوکم....» و به خاطر بیاورید هنگامی که شما گروهی کوچک و اندک و ضعیف در روی زمین بودید آنچنان که می ترسیدید مردم شما را بربایند ولی او شما را پناه داد و یاری کرد و از روزیهای پاکیزه بهره مند ساخت تا شکر نعمتش را به جا آورید....
یاد آوری گذشته مسلمانان
بار دیگر قرآن دست مسلمانان را گرفته و بگذشته تاریخشان باز می گرداند و به آنها حالی می کند که در چه پایه ای بودید و اکنون در چه مرحله ای قرار دارید تا درسی را که در آیات قبل به آنها آموخت به خوبی درک کنند. می گوید: بخاطر بیاورید آن زمان را که شما گروهی کوچک و ناتوان بودید و در چنگال دشمنان گرفتار، و آنها می خواستند شما را به ضعف و ناتوانی بکشانند. از سیاق آیه استفاده می شود که منظور از « آن روزی که مسلمین در زمین مستضعف بودند »روزگار ابتدای اسلام و قبل از هجرت بوده که مسلمین در مکه (در میان کفار) محصور بوده اند. و نیز منظور از « ناس » در جمله ( تخافون ان یتخطفکم الناس ) همان مشرکین عرب و رؤ سای قریش است. و مقصود از اینکه فرمود: « فاواکم » این است که شما را در مدینه جای داد. و منظور از نصرت و تایید در « و ایدکم بنصره » نصرتی است که خداوند در جنگ بدر از مسلمین کرد، و مقصود از « رزق طیب » آن غنیمت های جنگی است که خداوند به ایشان روزی نمود، و آن را برای آنها حلال کرد.
← احوال امت سلام
...

💡 آيا پس از نجات از دريا باز هم ايمنيد كه زمين شما را فرو ببرد؟ و يا بر براى خود ازآن بلاى الهى پناه و نگهبانى نيابيد (68).

💡 46- نجات از مرگ ناگهانى  روزى منصور دوانيقى - خليفه عباسى كسى را به سراغ امام صادق عليه السلام فرستاد.هنگامى كه حضرت نزد وى آمد، او را در كنار خود نشانيد.

💡 براى نجات از وحشت قبر، دو ركعت نماز در دل شب بخوان. (بحارالانوار، ج 87، ص160).

💡 ((اى فضل كننده ! ما براى نجات از عذاب تو براعمال و كردار خود، تكيه نمى كنيم بلكه تمامتوكل و اميدوارى ما به فضل و بخششهاى تو است )).

💡 آرامش قلب و نجات از اضطراب و تزلزل، در ايمان و اعتقاد به مبدا آفريدگار است.