نافه کش
لغت نامه دهخدا
نافه کش. [ ف َ / ف ِک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) آنکه نافه مشکین با خود دارد.که نافه با خود دارد. آهوئی که نافه مشکین دارد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه نافه با خود برد.
جمله سازی با نافه کش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 - حسنزاده، علیرضا (۱۳۸۲)، «قدرت، نماد و تاویل»، نافه، ش ۴۱، صص۴۷–۵۱
💡 گر بهکام شیر بنگارند نام خلق او تا ابد چون نافه آهو کان مشک او فرست
💡 آغشته شد به خون سرو فرقی که موی او خون در درون نافه تاتار کرده است
💡 عالمی خوشوقت شد از نافه سودای من بر جنون زد بر دماغ هر که بوی من رسید
💡 پس نافه مشكى ربود، و گفت: فرداى قيامت بار سبك معطرى همراه خواهم داشت.