ناف اسمان

( ناف آسمان ) ناف آسمان. [ ف ِ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از قطب فلک. ( آنندراج ). وسطالسماء. وسط آسمان. میان آسمان:
سپهر گفت بهل مدح روزگار بگو
که آفتاب سوی ناف آسمان آمد.عرفی ( از آنندراج ).

( ناف آسمان ) کنایه از قطب فلک

💡 سر تیغش به ناف آسمان است شکم دزدیدن افلاک ازان است

💡 آن نافه مشک را به دست آر بشکاف تو ناف آسمان را

💡 سپهر گفت بهل مدح روزگار و بگو که آفتاب سوی ناف آسمان آمد