ملاک صدق و کذب

[ویکی فقه] «صدق» در لغت به معنای محکم، استوار، تام و کامل بودن است. علت این که کلامی را صادق می نامند این است که کلام دارای استحکام است، بر خلاف دروغ که استحکام و قوتی ندارد.
صدق در موارد مختلف، معانی دیگری به خود می گیرد. مثلا صدق در اعتقاد یعنی مطابق حق بودن آن اعتقاد و صدق در اظهار اعتقاد یعنی نفاق نداشتن. صدق در اصطلاح منطقی تقریبا همان معنای لغوی را دارد و طبق تعریف مشهور علمای منطق، «صدق» عبارت است از مطابقت یک قضیه با خارج و در مقابل کذب یعنی عدم مطابقت قضیه با خارج.
چند نکته درباره صدق و کذب
در مورد صدق و کذب چند نکته حائز اهمیت است:
← مطابقت مفاد کلام با واقع
۱. ↑ ابن فارس، احمد بن فارس بن زکریا، معجم مقائیس اللغة، ج۳، ص۳۳۹، مصحح:عبد السلام محمد هارون، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.
...

💡 بنابراين آنها كه مسئوليت و رسالت خود را انجام دادند و جز راه صدق و درستىنپيمودند، مانند مسيح (عليه السلام ) و پيروان راستين او يا پيروان راستين سايرپيامبران كه در اين دنيا از در صدق وارد شدند، از كار خود بهره كافى خواهند برد.

💡 « ترکی » ز راه صدق و صفا و ادب زده است دست ولا به دامن احسان فاطمه

💡 كسى كه پيشواى صدق و راستى براى ملتى شد دراعمال همه آنها شريك و سهيم است و گوئى خود، امتى است.

💡 بدیع نیست چنان عهد و صدق و لطف و وفا از آن خصال حمید و از آن جمال جمیل

💡 یکی از راهِ‌حل‌هایی که برای حل این پارادوکس‌ها پیشنهاد شده ادعای اینست که در هیچ زبانی حقِ صحبت دربارهٔ صدق و کذبِ گزاره‌هایِ خودِ آن زبان وجود ندارد. در نظریهٔ مجموعه‌ها این حرف معادلِ آن است که هیچ مجموعه‌ای نمی‌تواند عضوِ خودش باشد.

💡 امـيـدوارم مـؤ فـق و مـويـد بـاشـيـد و تبليغاتتان هميشه بر اساس صدق و صداقت باشد،كارهايتان را بر اساس صدق و صداقت و صفا انجام دهيد و هميشه مصالح ايران را در نظربگيريد.