ملا فتحالله کاشانی، مفسر نامدار و برجسته عهد صفوی، در یکی از دهههای آغازین قرن دهم هجری قمری در شهر کاشان به دنیا آمد. پدر ایشان شکرالله نام داشت. ملا فتحالله پس از رسیدن به مرحله رشد علمی و پیوند ازدواج، زندگی خود را در فقر و تنگدستی سپری کرد و با وجود این شرایط، اهتمام خود را بر کسب دانش و تألیف کتابها و تربیت شاگردان نهاد. او در منابع تراجم و تاریخ زندگی علما با القاب متعددی توصیف شده است که از جمله آنها میتوان به «المولی المفسر»، «فقیه»، «متکلم»، «عالم کامل جلیل»، «متبحر در تمام علوم دینی»، «عالم به لغات و ادبیات و اصول» و «جامع معقول و منقول» اشاره کرد.
وی انسانی مهذب، عفیف و باحیا بود و نسبت به ثروت و مناصب دنیوی گرایش نداشت و زهد و ورع خاصی در زندگیاش وجود داشت. ملا فتحالله از تملق و چاپلوسی نسبت به ثروت و قدرت پرهیز میکرد و به همین دلیل، در بین عامه مردم کمتر شناخته شده بود، اگرچه در میان عالمان و اهل فضل، جایگاهی ممتاز داشت. شخصیت او نمونهای از انسان عالِم و وارستهای است که در عین دوری از دنیا، بر کسب علم و اخلاق تمرکز داشته و نقش مهمی در انتقال علوم دینی و فرهنگی زمان خود ایفا کرده است.
عصر زندگی ملا فتحالله همزمان با تحولات عظیم تاریخی و گسترش مذهب تشیع توسط صفویان بود که زمینه شکوفایی بسیاری از عالمان و دانشمندان را فراهم آورد. در همین دوره، شماری از علمای معاصر او و اهل کاشان به فعالیتهای علمی و تألیفی پرداختهاند که از جمله آنها میتوان به ابراهیم کاشانی، سلطان کاشانی، میر تقیالدین کاشانی، جعفر بن محمد باقر کاشانی، جلالالدین مسعود بیدگلی، ملاحافظ کاشانی، قاضی حبیبالله کاشانی، حسن بن شمسالدین کاشانی، حسن بن بهاءالدین (تاجالدین) قاسانی، حسین ملا مسعود کاشانی، شمسالدین بن بهاءالدین کاشانی، صدرالدین علوان کاشانی، علی بن کمالالدین حسینی کاشانی، علی (قاضی ضیاءالدین) کاشانی، سید علی بن سید فخرالدین حسینی کاشانی، محمد بن محمد حسین شقایی کاشانی و یحیی عمادالدین کاشانی اشاره کرد. این گروه از عالمان با تلاشهای علمی خود نقش مهمی در تثبیت و ترویج معارف دینی و فرهنگی شیعه در دوران صفوی ایفا کردند.