مخلوط همجوش

💡 در مراحل اخیر جنگ جهانی دوم، کل جنگ سرد و به مدت زمان کوتاهی پس از آن، از اورانیوم-۲۳۵ به عنوان ماده منفجره قابل شکافت، برای تولید سلاح‌های هسته ای استفاده شده‌است. در ابتدا، دو نوع اصلی از بمب‌های قابل شکافت ساخته شد:یک دستگاه نسبتاً ساده که از اورانیوم-۲۳۵ استفاده می‌کند و یک مکانیسم بسیار پیشرفته تر که از پلوتونیم-۲۳۹ مشتق شده از اورانیوم-۲۳۸ استفاده می‌کند. بعدها، یک بمب از نوع شکافتی/گداختی که بسیار پیچیده‌تر و بسیار قویتر است (اسلحه وابسته به درجه حرارت هسته اتم) ساخته شد، که از دستگاهی براساس پلوتونیم استفاده می‌کند تا سبب شود مخلوطی از تریتیوم و دوتریوم تحت همجوشی هسته‌ای قرار گیرند.

💡 در آزمایشگاه شیمی، وقتی دو مایع کاملاً در یکدیگر حل شوند و فازی جداگانه ایجاد نکنند، به آن ترکیب مخلوط همجوش می‌گویند.

💡 محلول‌های نمکی که در آب به طور کامل حل شده‌اند، نمونه‌ای بسیار رایج از یک مخلوط همجوش در طبیعت و زندگی روزمره هستند.

💡 شناسایی ویژگی‌های یک مخلوط همجوش از طریق روش‌های فیزیکی دشوار است، زیرا اجزای آن در مقیاس مولکولی با هم ترکیب شده‌اند.