محمودشاه ثانی

محمودشاه ثانی. [ م َ هَِ] ( اِخ ) چهاردهمین از سلاطین بهمنی گلبرگه هند. ( 887- 924 هَ.ق. ). ( ترجمه طبقات سلاطین اسلام ص 2889 ).
محمودشاه ثانی.[ م َ هَِ ] ( اِخ ) ناصرخان نهمین از سلاطین گجرات هند. ( 962 هَ. ق. ). ( ترجمه طبقات سلاطین اسلام ص 282 ).
محمودشاه ثانی. [ م َ هَِ ] ( اِخ ) هشتمین از سلاطین تغلقیه هند ( 795 - 797 هَ. ق. ). و نوبت دوم ( به عنوان دهمین سلطان از 802 - 815 هَ. ق. ). ( ترجمه طبقات سلاطین اسلام ص 269 هَ. ق. ).
محمودشاه ثانی. [ م َ هَِ ] ( اِخ ) ابن فتح شاه، ملقب به ناصرالدین. نوزدهمین از سلاطین بنگاله هند. ( 895 - 896 هَ. ق. ). ( از ترجمه طبقات سلاطین اسلام ص 277 ).

💡 با مرگ سکندرشاه، میان امرا اختلاف افتاد، پس از پانزده روز بالاخره خواجه جهان موفق شد که پسر کوچک ناصرالدین محمدشاه را با عنوان ناصرالدین محمودشاه ثانی بر تخت نشاند. در دوره وی هرج و مرج همچنان ادامه داشت و جنگ‌هایی که سراسر شبه‌قاره را دربر گرفته بود به کشتار مسلمانان و هندوها انجامید. خواجه جهان با عنوان سلطان الشرق مأمور آرام کردن این شورش‌ها شد و زمین‌داران شورشی از قنوج تا بهار را مطیع ساخت. در این میان یکی از امرای تغلق‌شاهیان به نام سعادت خان که با امیری دیگر به نام مقرب‌خان درگیر بود در ۷۹۷ به فیروزآباد رفت و یکی از پسران فیروزشاه به نام نصرخان را با عنوان ناصرالدین نصرت‌شاه بر تخت نشاند. جنگ میان پادشاه دهلی و فیروزآباد سه سال به طول انجامید تا اینکه یکی دیگر از امرا به نام اقبال خان ناصرالدین نصرت‌شاه را به فیروزآباد فرستاد و مقرب‌خان را کشت و به نام محمودشاه رشته امور را در دست گرفت.