قسم به قیامت

[ویکی فقه] قسم به قیامت به یکی از موارد قسم در قرآن اطلاق می شود.
قرآن کریم در دو مورد به طور صریح و در یک مورد به طور اشاره به قیامت سوگند یاد کرده است:۱. (لا اقسم بیوم القیامة)؛ «به روز قیامت سوگند یاد می کنم»؛۲. (والیوم الموعود)؛ «سوگند به روز موعود (قیامت) »؛۳. (وشاهد ومشهود)؛ «و قسم به شاهد عالم (پیغمبر خاتم و به مشهود او (قیامت) ».
دیدگاه مفسران
همه مفسران شیعه و اهل سنت همچون: طبرسی، شیخ طوسی، ابوالفتوح رازی، زمخشری، فخر رازی، مراغی، سید قطب، مغنیه، آلوسی و دیگران متفقند در دو آیه اول، سوگند به قیامت است.سیوطی در الاتقان می نویسد: آیه (لا اقسم بیوم القیامة) در صدد اثبات معاد است.در آیه (والیوم الموعود) کلمه «موعود» از ماده «وعد یعد» به معنای «وعده داده شده» است که در آیات ۵۲ سوره یس و ۴۴ سوره معارج به معنای قیامت آمده است.
منظور از مشهود
درباره آیه (وشاهد ومشهود) میان مفسران اختلاف است. یک نظریه این است که منظور از «مشهود» قیامت است.

💡 سپس فرمود: آگاه باشيد، سوگند به كعبه و رساننده به خانه كعبه، (و طبق نسخه اىفرمود:) و قسم به مزدلفه (عرفات ) و سوگند به شتران تند رونده كه حاجيان رابراى رمى جمره در منى حركت مى دهند) اگر عهد و وصيت پيامبر (ص ) نبود، قطعامخالفان را در كانال هلاكت مى افكندم، و رگبارهاى صاعقه هاى مرگ را به سوى آنها مىفرستادم، و آنها به زودى معنى سخنم را خواهند دريافت )(168)

💡 نيز نوشته است كه اهل شام ازدحام نموده از دروازه ساعات بيرون آمدند و اسيران را ديدنددر حاليكه مكشفات الوجوه بودند و سرها بر نيزه ها بود. قسم به خدا اسيرانىخوشروتر از آنها نديده بودم. پس آنها را آوردند تا به در قصر يزيد رسيدند.

💡 براء گفت: قسم به خدا، من آن را براى دنيا نمى خوانم . امام عليه السلامفرمود: همين صواب است، رسول الله (ص ) مرا هم اين چنين وصيت فرمود جز اينكه مراامر كرد كه خدا را بدان در كارهاى بزرگ و دشوار روزگار بخوانم. و بدانكه هيچحاجتى براى انسان شريف تر و عزيزتر از قرب الى الله نيست كه لقاء الله است.(404)

💡 اما حضرت على در مقابل اين فريادهاى شادى فرمود: (والذى نفسى بيده لن يهلك حتىتجتمع عليه هذه الامة )؛ قسم به خدايى كه جان من در يد قدرت اوست، معاويه از بيننمى رود تا مردم بر او اتفاق كنند. اين پاسخ حضرت سؤال انگيز بود و لذا عده اى پرسيدند: پس اگر مى دانى كه از بين نمى رود چرا با او جنگمى كنى ؟ فرمود: (التمس العذر فيما بينى و بين اللّه تعالى )؛ من مى خواهم كه بينخود و خدايم عذر داشته باشم.)(857)

💡 قسم به خداوند كه مى شناسم اسمهاى ايشان و قبيله هاى ايشان و اسم امير ايشان را وايشان را برمى دارد خداوند به نحوى كه مى خواهد از قبيله يك مرد و دو مرد و شمرد تارسيد به نُه.