لغت نامه دهخدا
قابل اکل. [ ب ِ ل ِ اَ] ( ص مرکب ) خوردنی. هر چیز که خورده شود. مأکول.
قابل اکل
فرهنگ فارسی
خوردنی هر چیز که خورده شود
جمله سازی با قابل اکل
💡 درون تا بود قابل شرب و اکل بدن تازه روی است و پاکیزه شکل
قابل اکل. [ ب ِ ل ِ اَ] ( ص مرکب ) خوردنی. هر چیز که خورده شود. مأکول.
خوردنی هر چیز که خورده شود
💡 درون تا بود قابل شرب و اکل بدن تازه روی است و پاکیزه شکل