فراخ خو

فراخ خو. [ ف َ ] ( ص مرکب ) واسعالذراع. ( منتهی الارب ). خوشخو. بردبار. فراخ حوصله. رجوع به فراخ حوصله شود.

💡 از آن زمان تا کنون مبحث تأثیر خصوصیات محیط اطراف، نظیر رنگ، میزان تیرگی و فراخی زمینه و فاصله زمانی و مکانی تداخل تجارب حسی گوناگون، در ادراک رنگ، موضوع مطالعات علمی بوده‌است.

💡 پدرم فداى كسى كه شكمش فراخ، و ابروانش، ابروانش پيوسته، ساقهاى پايشباريك، فاصله ما بين دو شانه اش دور، و رنگ چهره اش ‍ گندمين و ميان سياه و سفيد است، و با وجود رنگ گندمى، زرديى به واسطه بيدارى شب پيوسته بر او نمايان است.

💡 از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام منقول است كه ناخن ها را در روز جمعه گرفتن هردردى را برطرف ميكند، در روز پنجشنبه گرفتن روزى را فراخ ميكند.

💡 جهان با این فراخی بهر مشتاقان نمیدانم چرا یکباره چون چشم حسودان گشت تنگ آخر

💡 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.