غیبت کننده

لغت نامه دهخدا

غیبت کننده. [ غ َ / غ ِ ب َ ک ُ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف مرکب )آنکه غیبت کند. آنکه غایب شود. غایب. رجوع به غَیبَت، غَیبَة و غیبَة شود. || آنکه بدگویی و غیبت کند. بدگویی کننده از کسی در غیاب او. وَقّاع. وَقّاعة. ( منتهی الارب ). رجوع به غَیبَت و غیبة شود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) بدگویی کننده از کسان در غیاب آنان.

جمله سازی با غیبت کننده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 با توجه به کتاب کلام المهدی، در واقع سید محمد مشعشع اولین بیان کننده بحث ولایت فقیه در زمان غیبت امام عصر بود. هم‌اکنون نسخی خطی از این اثر تاریخی مذهبی در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگهداری می‌شود. همچنین میکروفیلمهایی از ان در کتابخانه دانشگاه تهران موجود است.