عین و وجه

[ویکی فقه] عین و وجه از الفاظ دال بر توثیق راوی بوده و علاوه بر امامی و عادل بودن به جلالت راوی دلالت دارد.
گاه این دو واژه به طور مطلق بکار می روند و گاه گفته می شود من عیون اصحابنا، یا من وجوه اصحابنا. آیت الله سبحانی آورده است: کسی که منابع رجالی را مورد بررسی قرار دهد، در می یابد که این دو واژه فراتر از امامی و عادل بودن راوی، دلالت بر جلالت راوی نیز دارد. و رجالیون این دو وصف را در مواردی بکار می برند که شخص جزء طبقه برجسته در فضل و فضیلت باشد و این امر نشان می دهد که او در میان طائفه از نظر وجاهت جایگاه و ارزش به مثابه چهره و چشم است.
مأخذ
نصیری، علی، آشنایی با علوم حدیث.

💡 که ایمان علم و احسان عین و حق زین هر دو بالاتر که او سلطان تحقیقست و علم و عین دربانش

💡 در جهان بی‌نیازی فرق عین و غیر نیست عمرها شد خالق عالم خلایق می‌شود

💡 دور از رخت ای سنگدل سیمین بر لم یبق من الوجود عین و اثر

💡 تلفظ عربی این واژه به صورت عِراق می‌باشد. در فارسی بیشتر با فتح عین و در زبان رسانه‌ای فارسی با کسره آن تلفظ می‌شود.

💡 اتحاد عین و غین عالم سر حروف اول حرف فی است آخر دلیلش یای من

💡 به پری و به فرشته به حور و عین و وحوش به آدمی و به مرغ و به ماهی و به دواب