«علی علی آبادی» نام شخصی برجسته در تاریخ ادبیات و لغت است که به ابن محمد علیابادی معروف بوده و لقب او بدرالدین است. وی در زمینه لغت و معانی کلمات تخصص داشت و آثار او نشاندهنده تسلط او بر ادبیات و زبان فارسی و عربی است. این شخصیت در سال ۹۵۲ هجری قمری زنده بوده و در دوران خود به عنوان لغوی و پژوهشگر شناخته میشد. آثار او از جمله «الفصاح علی ترتیب الصحاح» در زمینه لغت و واژهها اهمیت ویژهای دارند و به ترتیب و توضیح معانی پرداخته است. علی علی آبادی در کتابها و منابع مختلف مانند «معجم المؤلفین» و «ایضاح المکنون» و «هدیة العارفین» مورد اشاره قرار گرفته و جایگاه علمی او ثبت شده است. وی با تألیف و جمعآوری معانی لغات، به دانشجویان و پژوهشگران کمک کرده است تا زبان و واژگان فارسی و عربی را بهتر درک کنند.
علی علی ابادی
لغت نامه دهخدا
( علی علی آبادی ) علی علی آبادی. [ ع َ ی ِ ع َ ] ( اِخ ) ابن محمد علیابادی. ملقب به بدرالدین. لغوی بود و در سال 952 هَ. ق. در قید حیات بوده است. او راست: الفصاح علی ترتیب الصحاح، در لغت. ( از معجم المؤلفین از ایضاح المکنون ج 2 ص 190 و هدیة العارفین ج 2 ص 745 ).