علی در قران
«علی در قرآن» به مجموعهای از آیات قرآن کریم گفته میشود که مفسران و پژوهشگران اسلامی آنها را مرتبط با شخصیت، فضائل و جایگاه دینی حضرت امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) دانستهاند. این آیات در منابع تفسیری شیعه و در برخی موارد در منابع اهل سنت مورد بررسی قرار گرفتهاند و هدف از گردآوری آنها تبیین جایگاه ولایت در اندیشه اسلامی است. در این نگاه، مسئله امامت یکی از اصول اساسی مذهب تشیع به شمار میرود و به عنوان ادامهدهنده مسیر هدایت پس از پیامبر اسلام (ص) معرفی میشود. بر اساس باور شیعه، امام باید دارای ویژگیهایی مانند علم گسترده، عصمت از خطا و گناه و شایستگی الهی برای هدایت جامعه باشد. از این رو، انتخاب امام را امری الهی میدانند که تنها از طریق وحی و نصب از سوی خداوند تحقق مییابد و به انتخاب مردم واگذار نمیشود. در مقابل، دیدگاه اهل سنت در مسئله امامت متفاوت است و انتخاب امام را به نوعی به اجتماع مسلمانان و سازوکارهای انتخابی آنان مرتبط میداند. یکی از مهمترین نقاط اختلاف میان این دو دیدگاه، نحوه تعیین جانشین پیامبر اسلام و مفهوم ولایت پس از ایشان است. در این چارچوب، برخی آیات قرآن به عنوان شواهدی بر فضائل اهل بیت (علیهمالسلام) و جایگاه ویژه امام علی (ع) تفسیر شدهاند. همچنین واقعه غدیر خم در منابع اسلامی به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای مرتبط با معرفی جایگاه امام علی (ع) مورد استناد قرار میگیرد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] علی در قرآن. در حال ویرایش
آنچه در پیش رو دارید، منتخبی از آیات قرآن کریم است که جهت زدودن برخی ابهامات موجود پیرامون ولایت حضرت امیرمؤمنان علی(علیه السلام) و فضائل سایر اهل بیت(علیهم السلام) جمع آوری شده است.
در این نوشتار سعی کرده ایم با توضیحی کوتاه و ضروری و نیز ذکر برخی منابع شیعه و اهل سنت، به دیدگاه برخی از آنان در زمینه آیات ذکر شده اشاره ای نیز داشته باشیم.
مسئله «امامت» در مکتب تشیع، یکی از اصول دین به شمار می رود و وجود آن را جهت حفظ و نظارت بر اجرای قانون الهی لازم می شمارد. علم وسیع و گسترده، عصمت و مصونیت از گناه و خطا، از شرائط ویژه امام(علیه السلام) است و مسلماً شناسایی چنین فردی جز از راه وحی ممکن نیست؛ لذا شیعه معتقد است که «امامت» یک منصب الهی است و نصب آن بایستی از طرف خداوند متعال صورت پذیرد و لذا برای شیعیان مسئله امامت به عنوان یک اصل بنیادین دینی (و نه فرعی) به شمار می رود.
اختلاف بین شیعه و اهل سنت
از نقاط مهم اختلاف بین شیعه و اهل سنت نیز همین مسئله است؛ چرا که شیعه معتقد است منصب امامت، از طرف خداوند به افراد ذی صلاح داده می شود به طوری که امیرمؤمنان(علیه السلام) و یازده فرزندش یکی پس از دیگری، جانشین پیامبر(ص) هستند. ولی به اعتقاد اهل سنت، تعیین امام به مردم واگذار شده و از طریق «همه پرسی» صورت می گیرد.
امامت معصومان در کلام پیامبر(ص)
امامت معصومان(علیهم السلام) به طور مکرر و متعدد از سوی حضرت رسول اکرم(ص) بیان شده است.
← جریان غدیر خم
...