عبدالله بن سلمان جابری اصفهانی

[ویکی فقه] عبداللّه بن سلمان جابری اصفهانی، از شعراء و سخنوران اصفهان در قرن دهم هجری بوده است.
میرزا عبداللّه بن میرزا سلمان جابری، از شعراء و سخنوران اصفهان در قرن دهم هجری بوده است. مردی اهل فضل و ادب بوده و شعراء و فضلاء را مورد حمایت قرار می داده است. در زمانی که پدرش وزارت اعظم را بر عهده داشت، او هم وزارت یزد را به عهده گرفته بود. سال وفات او به دست نیامد. همین قدر معلوم است که تا سال ۱۰۰۰ق در قید حیات بود. شعر زیر از اوست: "عشق تو کجا و سر سودای قیامت ••• با گرمی عشق تو چه پروای قیامت""در حشر چو من از ستمت ناله بر آرم ••• معلوم شود بر همه غوغای قیامت".
اوحدی بلیانی، محمد، تذکره عرفات العاشقین، ج۴، ص۲۵۹۴.
۱. ↑ اوحدی بلیانی، محمد، تذکره عرفات العاشقین، ج۴، ص۲۵۹۴.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۳۲۹.
...

💡 محاصره هرات زیاد طول نکشید و چون گروهی از سرداران بزرگ قزلباش، به ویژه سران طوایف استاجلو و شاملو تمایلی به جنگ نداشتند، کاری از پیش نمی‌رفت. میرزا سلمان جابری اصفهانی که در گرفتن آن قلعه کوشش فراوان داشت، امرای لشکر را مورد خشم و سرزنش قرار داد و یک بار دیگر آنها را به ریا و دورویی متهم گردانید و دستور داد تا مقدمات یورش به قلعه را در هنگامی که وی تعیین می‌کند، فراهم بگردانند. قرار بود نردبان‌هایی بلند ساخته شود و از طریق آنها وارد قلعه شوند ولی مخالفان میرزا سلمان جابری اصفهانی، علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو را به وسیله نامه‌ای که با تیر به درون دژ انداختند، آگاه کردند و نقشه میرزا سلمان جابری اصفهانی را بدون نتیجه گذاردند. کمی بعد میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز به وسیله توطئه‌ای کشته می‌شود.