عباسقلی صادق پور وجدی

[ویکی فقه] میرزا عباسقلی چرندابی متولد ۱۳۱۵ و متوفای ۱۳۸۶ق، از خطیبان توانا بود.
چرنداب از محله های قدیمی و عالم خیز تبریز محل ولادت و رشد فرزانگان نام آوری چون آخوند ملا مهدی چرندابی، پدر حاج میرزا حسن رشدیه «پیر معارف ایران»، حاج میرزا ابراهیم ابراهیم زاده عطاری (پیش نماز لیل آبادی)، آیت الله حاج میرزا محمد علی چرندابی و میرزا عباسقلی واعظ چرندابی، است. این مقاله نگاهی دارد به زندگی سراسر تلاش وی که یک عمر با مردم زیست و در کنار آنها به دیدار حق شتافت.
ولادت و تحصیلات
میرزا عباسقلی صادقپور وجدی (واعظ چرندابی) در سال ۱۳۱۵هـ. ق (۱۲۷۶هـ. ش) در شهر تبریز به دنیا آمد. پس از طی دوره طفولیت به فراگیری علوم اسلامی همت گماشت و در محضر، آیت الله علی شربیانی به تحصیل علوم آل محمد پرداخت. در ۱۶ سالگی با پدرش حاج صادق که مردی بی سواد و پاک سرشت بود، به زیارت بیت الله الحرام رفت و پس از بازگشت تحصیل را دنبال نمود. او پیش آیت الله میرزا لطفعلی آقا امام جمعه که در علم فلک و ریاضیات قدیمه و اسطرلاب و علوم غریبه تبحر زیادی داشت به تحصیل هیات و ریاضیات و... پرداخت. وی در مورد استاد اخیرش می گوید:آن مرحوم به علت اشتیاق وافری که نسبت به کسب علوم داشتم علاقه زیادی به من ابراز می داشت و از تعلیم علومم هرگز خودداری نمی کرد.سطوح مختلف حوزه را نزد اساتیدی، چون آیات: سید محمد مولانا، اسماعیل فقیه، سید مرتضی خسروشاهی و عالم ربانی حاج میرزا ابراهیم ابراهیم زاده عطاری فراگرفت و در بسیاری از علوم صاحب نظر گردید. او به علت فراز و نشیبهایی که در زندگی داشت موفق به تحصیل در مراکز علمی شیعی نشد و فقط در موطن خویش به تحصیل پرداخت. در این باره می گوید:به علت ناسازگاری روزگار غدار در ادوار تحصیلی خود، نتوانستم به یکی از مراکز علم رهسپار شوم و لیکن شکر خدا را که در زادگاه خود از پا ننشستم تا از خرمن فضل و دانش فضلا و دانشمندان عصر خوشه ای چیده و بار توشه ای بستم.
فعالیتهای علمی ـ فرهنگی
آیت الله چرندابی در کنار درس و بحث روزانه شروع به تدریس کتابهای حوزوی در سطوح پایین نمود و در حالی که ۲۱ سال از عمرش سپری نشده بود، مدرسه ای به اسلوب جدید تاسیس کرد که توجه بزرگان آن روز را به خود جلب نمود. وی در این خصوص می گوید:در سال ۱۳۳۶ ق مدرسه ای به نام «ارشاد» در محله «راسته کوچه» در محلی که مشهور به «دیک باشی» می باشد تاسیس کردم که دقت نظر اولیای وقت را بسی جلب می کرد. در آن وقت دانشمند محترم جناب آقای حاج میرزا ابوالقاسم خان فیوضات، کفیل معارف و دکتر اعلم الملک سمت ریاست معارف را داشتند، و تشکیلات فرهنگی هنوز در کشور عزیزمان ایران مراحل ابتدایی خود را طی می کرد و پس از چندی که دانشمند فقید میرزا محمد علی خان تربیت ریاست معارف را عهده دار شدند، من از مدرسه ارشاد دست کشیدم و در مدرسه طالبیه در گوشه ای خزیدم و مدتی به تدریس علوم متداوله به ویژه ریاضیات قدیمه و منطق اشتغال ورزیدم و از متمولین محصلین اجرت مختصری می گرفتم و با آن امرار حیات می نمودم. در این اوقات بود که علما و حجج الاسلام وقت، بدین فکر افتادند که مدرسه ای تحت نظر خودشان بنام «مدرسه سرخاب و شتربان» در حوالی درب سرخاب جنب مسجد شاه تشکیل دهند. بالاخره مرا با اصرار تمام به مدیریت همان مدرسه واداشتند (در حدود ۱۳۴۱ هـ) و چند سال با طرز جدید و مطلوب به خدمات فرهنگی خود ادامه دادم و آیت الله فقید و حجت الاسلام سعید مرحوم آقا میرزا صادق آقا مجتهد و مرجع تقلید ـ رحمه الله رحمة واسعة ـ تقدیر شایانی از خدمات و زحماتم به دستخط زیبای خود صادر فرمودند.در این اوان جناب آقای حاج اسماعیل آقا امیر خیزی مدیریت مدرسه متوسطه (دبیرستان فردوسی کنونی) را در کوچه حرمخانه به عهده داشتند، پس از چند سال همان مدرسه را نیز ترک گفتم.
فعالیتهای تبلیغی
...

💡 به امید دیدار فیلمی به کارگردانی منوچهر صادق پور و نویسندگی منوچهر کی مرام محصول سال ۱۳۴۷ است.

💡 دهستان عربخانه، یکی از دهستان های بخش سرداران شهرستان نهبندان در استان خراسان جنوبی ایران است.مرکز این دهستان میرآباد معروف به ۴۰ میر می‌باشد.شخص مشهور عربخانه محمدرضا صادق پور فرزند علی و امیر علی عباس پور فرزند رضا از روستای میراباد هستند و شخصیتی محبوب در میان افراد عربخانه است

💡 داش احمد فیلمی به کارگردانی منوچهر صادق پور و نویسندگی منوچهر کی مرام محصول سال ۱۳۴۶ است.

💡 وی در بدو شروع مدت کوتاهی نزد استاد هوشنگ صادق پور به پرورش استعداد خود همت گماشت و سپس نزد استاد مسلم الک کازاریان تحت تعلیم وی قرار گرفت و برای تکمیل راهی کشور اتریش شد و نام خود را به عنوان یکی از برجسته‌ترین و مستعدترین هنرجویان آکادمی هنرهای زیبای وین مطرح ساخت.