عبدالحمید شربیانی

[ویکی فقه] آیت الله حاج میرزاعبدالحمید شربیانی نواده فرزانه آیت الله ملامحمدفاضل شربیانی فرزند میرزامحسن آقا از علما و فضلای قرن چهاردهم می باشد.
میرزاعبدالحمید در سال ۱۳۴۵ قمری برابر با ۱۳۰۶ شمسی در تبریز به دنیا آمد. پس از پرورش و تربیت در خانه ی پدری، وارد مدرسه ملی آن روز گردید و پس از آن، وارد مدرسه حسن پادشاه شد و صرف و نحو، معانی، بیان، مغنی، مطول، منطق، حاشیه شمسیه، شرح مطالع را در محضر استادانی مانند علامه میرزا علی اکبر نحوی و شیخ حسن نحوی آموخت و بعد از آن در سال ۱۳۶۳ قمری راهی حوزه علمیه قم گردید. مقداری از شرح لمعه و قوانین را از آیت الله شیخ موسی زنجانی، رسائل را در پیش آیت الله سیدحسین قاضی طباطبایی و علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، مکاسب و کفایة الاصول را از آیت الله سیداحمد خوانساری و آیت الله قاضی طباطبایی، هندسه، فضا، نجوم، هیئت، منظومه، اسفار، الشفاء، الاشارات، خارج خمس را از علامه طباطبایی (در مدت ۲۰ سال)، دروس خارج را از آیت الله سیدمحمد حجت کوه کمره ای و آیت الله حاج آقا حسین بروجردی و آیت الله سیدمحمدرضا گلپایگانی آموخت.
اجتهاد و تدریس
در سایه تلاش و کوشش فراوان به استنباط و اجتهاد احکام شرعی دست یافت و پس از آن در سال ۱۳۴۱ شمسی به تبریز مراجعت کرد و به امر تدریس و تبلیغ و اقامه جماعت در «مسجد حاجی میرزا یوسف آقا» یا «قزللو مسجد» در بازار تبریز پرداخت.
اقامت در مشهد
آیت الله شربیانی به مدت بیست سال در تبریز اقامت کرد و پس از آن در سال ۱۳۶۱ شمسی دوباره به قم بازگشت و بعد از آن در سال ۱۳۶۵ شمسی مشهد مقدس رضوی را برای اقامت دائمی خویش انتخاب کرد و رهسپار آن شهر مقدس شد.
منبع
...

💡 میرزا ابوطالب مجتهد زنجانی (متوفی ۱۲۸۹ ه‍.ش) که از دیرگاه با سید جمال الدین و اندیشه‌های او آشنا بود و با او ارتباط داشت، به دعوت سید جمال الدین همراه با برخی دیگر از علما از بیعت به اتحاد اسلام و خلیفهٔ عثمانی دریغ نورزیدند. او با سلطان مکاتبه داشت و وی را خلیفهٔ مسلمین می‌خواند. سلطان عبدالحمید دوم با مراجع و علمای متنفذی چون ملا محمد فاضل شربیانی (متوفی ۱۲۸۳ ه‍.ش) که پس از درگذشت میرزای شیرازی، در شمار مراجع بزرگ تقلید محسوب می‌شد و با آقا نجفی در ارتباط بود. «سلطان عثمانی دستور داده بود که شیخ فاضل شربیانی می‌تواند هر روز چهل کلمه به رایگان به استانبول تلگراف بفرستد»، و «آقا نجفی، رسماً تلگرافی از شخص سلطان عبدالحمید دریافت کرد مبنی بر اینکه هر وقت به کمک نیاز داشته باشی، سلطان از تو دریغ نخواهد داشت».