واژه «طبله کردن» در زبان فارسی به حالتی گفته میشود که گچ، کاهگل یا پوششهای ساختمانی بر اثر رطوبت یا عوامل دیگر دچار بادکردگی و برآمدگی شده و از سطح دیوار یا سقف جدا میشود. این پدیده معمولاً زمانی رخ میدهد که رطوبت به لایههای زیرین مصالح ساختمانی نفوذ کرده و باعث از بین رفتن چسبندگی میان سطح و لایه پوششی میگردد. در نتیجه، بخشهایی از گچ یا رنگ به صورت برجسته و ناپایدار درمیآید و فاصلهای میان آن و سطح اصلی ایجاد میشود. این وضعیت در ساختمانسازی به عنوان نشانهای از آسیب و ضعف در پوشش دیوار یا سقف شناخته میشود و در صورت عدم رسیدگی ممکن است به ریزش کامل آن بخش منجر شود. طبله کردن علاوه بر گچ، در رنگآمیزی دیوارها نیز دیده میشود و ظاهر سطح را ناهماهنگ و خراب میکند. این واژه بیشتر در متون فنی و توصیف مشکلات ساختمانی به کار میرود و جنبه کاملاً تخصصی و کاربردی دارد. در واقع، طبله کردن نشاندهنده جدا شدن و برآمدگی لایههای پوششی از سطح زیرین به دلیل نفوذ رطوبت یا عوامل تخریبی است. بنابراین «طبله کردن» به معنای باد کردن و جدا شدن گچ یا رنگ از سطح دیوار یا سقف در اثر رطوبت و عوامل مشابه میباشد.
طبله کردن
لغت نامه دهخدا
طبله کردن. [ طَ ل َ / ل ِ ک َ دَ] ( مص مرکب ) آماس کردن گچ و امثال آن و فاصله پیدا شدن میان آن با دیوار یا سقف که مقدمه افتادن باشد.جدا شدن و آماس کردن و گونه شدن گچ یا کاهگل بنا.
فرهنگ معین
( ~. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) باد کردن و برآمدن گچ یا رنگ در اثر رطوبت یا علل دیگر.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) آماس کردن گچ و امثال آن و فاصله پیدا شدن میان آن با دیوار یا سقف که مقدمه افتادن باشد.
ویکی واژه
باد کردن و برآمدن گچ یا رنگ در اثر رطوبت یا علل دیگر.