شکم بندگی

شکم بندگی. [ ش ِ ک َ ب َ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و صفت شکم بنده. شکم خوارگی. پرخوری. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شکم بنده شود.

شکم خوارگی پر خوری

💡 روز چهارم ضحاک شکم‌پرور چنان شاد شد که رو به جوان کرد و گفت: «هرچه آرزو داری از من بخواه.» اهریمن که جویای این زمان بود گفت: «شاها، دل من از مهر تو لبریز است و جز شادی تو چیزی نمی‌خواهم. تنها یک آرزو دارم و آن این‌که اجازه دهی دو کتف تو را از راه بندگی ببوسم.» ضحاک اجازه داد. اهریمن لب بر دو کتف شاه نهاد و ناگاه از روی زمین ناپدید شد.