شکر الود

( شکرآلود ) شکرآلود. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] ( ن مف مرکب ) آلوده به شکر. کنایه از سخت شیرین:
کنی یادم به شیر شکّرآلود
که دارد تشنه را شیر و شکر سود.نظامی.چنین سقمونیای شکّرآلود
ز داروخانه سعدی ستانند.سعدی.و رجوع به شکرآکند و شکرآگین شود.

( شکر آلود ) آلوده به شکر کنایه از سخت شیرین

💡 بر شکر او ننشسته مگس نی مگس او شکر آلود کس

💡 جانها که گرفتار لبت گشت چه دانی؟ پرواز مجو از مگسان شکر آلود

💡 ز گرد آلود سیب شکر آلود خوش و شیرین‌تر از حلوای بی‌دود

💡 همی داد این پیام شکر آلود و لیکن در دلش چیزی دگر بود

💡 قضای بد ستیز خویش بنمود نگر تا زهر چون بر شکر آلود