شهرستانی محمدحسین

[ویکی نور] میرزا محمد حسین حسینی مرعشی شهرستانی، از علما و مشاهیر بزرگ علوم اسلامی در سال 1256ق، در کرمان شاه، به دنیا آمد. وی، از کودکی، علوم دینی و اسلامی را به خوبی فراگرفت و در جوانی به درجه ی اجتهاد رسید. وی، از دوازده سالگی شروع به تألیف نمود.
پدرش، از سادات عظام خاندان مرعشی و نسب شریفش به حضرت سجاد(ع) منتهی می شود و مادرش نوه وحید بهبهانی است. از اوایل کودکی و نوجوانی به دنبال تحصیل دانش های دینی و اسلامی بود و سال ها از اساتید متعدد در عتبات عالیات برخوردار گشت، ولی بیشتر از محضر علامه اردکانی استفاده کرد و سرانجام یکی از اساتید بزرگ عراق گردید که شهرت و آوازه تدریس او به همه جا پیچید.
اهل علم، سال ها در نجف اشرف، از حوزه درس او بهره ها بردند و از خرمن وجودش خوشه های مختلف چیدند و اکثر صاحب تراجم علما، در اوصافش قلم فرسایی ها نمودند. این عالم ربانی در اواخر عمر، پس از سفری که به مشهد و تهران داشت، راهی کربلا گردید و در آن دیار مقدس، مرجعیت جمعی از شیعیان را بر عهده گرفت. سرانجام، در 59 سالگی در سال 1315 در کربلا درگذشت و در رواق حسینی به خاک سپرده شد.
غایة المسئول فی علم الأصول
اشک روان بر امیر کاروان: ترجمه الخصائص الحسینیة (دمع الحسین علی خصائص الحسین علیه السلام)

💡 جد اعلای وی سید محمدحسین شهرستانی (ازمراجع تقلید و نوه دختری وحید بهبهانی)بود.