شاخ شاخ کردن

شاخ شاخ کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تشعیب.

💡 از رشک قرب شانه دلم شاخ شاخ شد این زهرگویی از بن دندان مار ریخت

💡 خوش‌دَمست او و گلویش بس فراخ با شِعار نو دِثار شاخ شاخ

💡 لبش خور هندی و حق شاخ شاخ دهان، چون لب کوره از هم فراخ

💡 گر ازین مویی چو شانه ره بری شاخ شاخ آید دلت چون شانه‌ای

💡 هم آن را در افتاده بر شاخ شاخ هم این را ز ریشه کمر شاخ شاخ

💡 ز زلف دلکش تو گرچه ماند جامی دور سری ز تیغ بلا شاخ شاخ چون شانه