سیه خانه ٔ ابنوس

( سیه خانه آبنوس••• ) سیه خانه آبنوسی. [ ی َه ْ ن َ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از نایی است که آنرا از چوب آبنوس ساخته باشند و نوازند. ( برهان ) ( آنندراج ). نای. ( فرهنگ رشیدی ):
سیه خانه آبنوسین نای
بنه روزن و ده نگهبان نماید.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 129 ).

( سیه خانه آبنوس ) نایی که آن را از چوب آبنوس ساخته باشند و نوازند.

💡 در دامن صحرای دل سوخته من تا چشم کند کار، سیه خانه عشق است

💡 چون برآرد ز گریبان سر خود را مجنون؟ که سیه خانه لیلی ز سویدا دارد

💡 کسی که دست سیه جز بخانه ات خواهد به پنجه های سیه خانه اش منقّش باد

💡 آب رحم از دل سنگین فلک می جوشد برق رخسار تو مهمان سیه خانه کیست؟

💡 روشن بود همیشه سیه خانه دلت صلح از چراغ اگر به چراغ آفرین کنی

💡 به‌کنج ابروی دلدار خال فتنه کمین سیاهپوش سیه خانه‌ای‌ست گوشه‌نشین