سینمای بی واسطه

{direct cinema} [سینما و تلویزیون] گونه ای از فیلم مستند که در آن وقایع جلوی دوربین با حداقل دستکاری، یعنی بدون بازسازی و نورپردازی و تمرین و حذف در مرحلۀ تدوین، ضبط می شود

💡 هفته فیلم صامت بخشی جنبی از جشنواره است. این رویداد یک هفته قبل یا همزمان با اکران‌های رقابتی جشنواره برگزار میشود و شامل نمایش، نقد و بررسی فیلم‌هایی از حوزه سینمای بی‌کلام مدرن و کلاسیک از تاریخ سینما می‌باشد.

💡 پس از جنبش مه ۱۹۶۸ فرانسه، گروهی از فیلمسازان رادیکال فرانسوی، به این سبک رو آوردند. ژان روش، مستندساز فرانسوی، با ساخت آثاری که تا حد امکان عینی بودند از پیروان این سبک محسوب می‌شود. روش در فیلم‌های قوم‌نگارانهٔ خود، از میزانسن و تدوین نیز پرهیز می‌کرد و تلاش می‌کرد فیلم‌هایش تا آنجا که می‌شود به اصل نزدیک باشد. او بعدتر به فیلم‌های جامعه‌شناختی گرایش پیدا کرد و از سینمای بی‌واسطه فاصله گرفت. مهم‌ترین فیلم مستند در این سبک را می‌توان وقایع تابستانی معرفی کرد زیرا به گفته کارشناسان این فیلم سبک وریته را به اوج خود رساند.