لغت نامه دهخدا
سپیدگونه. [ س َ / س ِ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) سپیدرنگ: هارون مردی بود نیکوروی و جعدموی سپیدگونه و درازبالا. ( مجمل التواریخ ).
سپیدگونه. [ س َ / س ِ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) سپیدرنگ: هارون مردی بود نیکوروی و جعدموی سپیدگونه و درازبالا. ( مجمل التواریخ ).
سپید رنگ
💡 ز بس گونه گون پرنیانی درفش چه سرخ و سپید و چه زرد و بنفش
💡 چشمان این گونه درخشان و زرد رنگ است. ابروی این پرنده معمولاً" به رنگ سپید است.