سپه ارا

( سپه آرا ) سپه آرا. [ س ِ پ َه ْ ] ( نف مرکب ) سپه آرای آراینده سپاه. فرمانده ِ سپه. سپهسالار که سبب فر و شکوه لشکر بود:
به تیغ آن سپه آرای نیست خواهد شد
هر آن کسی که نماید بدین ملک عصیان.فرخی.دوست میر مؤید پسر ناصر دین
عضد دولت یوسف سپه آرای عجم.فرخی.پیش هفتاد صف بدعت ور
سپه آرای و مرد میدان است.سوزنی ( دیوان چ شاه حسینی ص 134 ).

( سپه آرا ) فرماندهِ سپاه که آرایش سپاه کند، آرایندۀ سپاه.

💡 به تیغ آن سپه آرای نیست خواهد شد هر آن کسی که نماید بدین ملک عصیان

💡 دولت میر مؤید پسر ناصر دین عضد دولت یوسف سپه آرای عجم

💡 بدست این دو خداوندگار گشت پدید مراد آن سپه آرای پهلوان جهان

💡 پیاده سپه آرای او دویست هزار چو پیل مست و پلنگ نژند و ببردمان

💡 امسال نام چند حصار قوی نوشت در هر یکی شهی سپه آرای و محتشم

💡 خط کجا زلف کجا هر سپه آرا مردی نشود رستم اگر خیمه زنگار کند