سنگ اهکی

💡 سنت لوسیا یکی از بسیاری از توده‌های خشکی کوچک است که گروه جزیره‌ای معروف به جزایر بادگیر را تشکیل می‌دهد. بر خلاف نواحی بزرگ سنگ آهکی مانند فلوریدا، کوبا، و شبه‌جزیره یوکاتان، یا باهاما (که یک گروه جزیره کوچک متشکل از مرجان و ماسه است)، سنت لوسیا از نوع معمولی جزیره‌های بادگیر متشکل از سنگ‌های آتشفشانی است که مدت‌ها پس شکل‌گیری منطقه به وجود آمد.

💡 سنگهایی که در ساختمان‌های پاسارگاد و نیز تخت جمشید به کار رفته، چند گونه است، یکی سنگ آهکی سپید رنگی که به مرمر می‌نماید، دیگری سنگی کبود که در سختی به خارا می‌ماند و در جاهایی هم سنگ سیاه مرمرین که بسیار شکننده است. این سنگ سیاه پس از گذشت ۲۵ سده چنان پخته و پیر شده‌است که امروز به آسانی خرد و آردی می‌شود؛ اما دو نوع سنگ دیگر، بسیار بادوامند و هم چنان پابرجا مانده‌اند.

💡 بزرگترین جزیره، یعنی تونگاتاپو، که پایتخت کشور یعنی شهر نوکوآلوفا در آن قرار دارد، ۲۵۷ کیلومتر مربع (۹۹ مایل مربع) مساحت دارد. از نظر زمین‌شناسی جزایر تونگا دو نوع هستند: بیشتر آن‌ها دارای پایه سنگ آهکی هستند که از سازندهای مرجانی برآمده تشکیل شده‌است. برخی دیگر از سنگ آهک هستند که یک پایه آتشفشانی را پوشانده‌اند.

💡 جنس دیواره‌ها عمدتاً از ماسه سنگ آهکی سست بوده و به دلیل وجود میان لایه‌های مارن قرمز، [سیلت] و آهک شاهد انحلال و فرسایش‌های شدید در این بخش‌ها هستیم به گونه‌ای که در تمامی طول دیواره دره حفره‌های متعدد کوچک و بزرگ نمایان هستند.