سرگذشت حوا

[ویکی فقه] سرگذشت حوا (قرآن). سرگذشت آدم و حوا درس عبرتی برای همه انسانها است.
سرگذشت آدم و حوا (علیهما السلام) و فریب خوردنشان از شیطان، درس عبرتی برای همه انسانها بود.«یـبنی ءادم لا یفتننکم الشیطـن کما اخرج ابویکم من الجنة ینزع عنهما لباسهما لیریهما سوءتهما...؛ گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود». در این آیه خداوند به همه افراد بشر و فرزندان آدم، هشدار می دهد که مراقب فریبکاری شیطان باشند زیرا شیطان سابقه دشمنی خود را با پدر آنها نشان داده، همانطور که لباس بهشتی را بر اثر وسوسه ها از اندام او بیرون کرد، ممکن است لباس تقوا را از اندام ایشان بیرون نماید.
آزمایش عظیم
گناه آدم و حوا، به معنای گناه اصطلاحی نیست؛ زیرا گناه، در جایی است که تکلیف آمده باشد و بهشت، جایگاه تکلیف نیست و آدم و حوا، مکلف نبودند. آنان از زمانی که به زمین آمدند، مکلف شدند. آن چه در بهشت، بین آدم و حوا و شیطان گذشت، آزمایشی عظیم برای آنها بود تا فریب سخنان شیطان را نخورند. و این مایه عبرت برای بنی آدم بود.

💡 مويد اين معنايى كه براى آيه كرديم ذيل خود آيه است كه مى فرمايد: (فتعالى اللهعما يشركون ) چون اگر مقصود از (نفس ) و (زوج آن ) - كه در صدر آيه بود- دو نفر معين از افراد انسان مثلا از قبيل آدم و حوا باشد حق كلام اين بود كه درذيل آيه بفرمايد: (فتعالى الله عما اشركا - و يا بفرمايد: عن شركهما پس بزرگتراست خدا از آن چيزى كه آندو براى خدا شريك گرفتند و يا بزرگتر است از شركى كهآندو ورزيدند) (و چون به صيغه جمع آورد معلوم مى شود آيه راجع به سرگذشت آدم وحوا نيست بلكه راجع به شرح حال نوع انسانى است ).