سر پیش انداختن

سر پیش انداختن. [ س َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) سر فروافکندن. سر بزیر انداختن:
نخواهی که باشی چو دف روی ریش
چو چنگ ای برادر سر انداز پیش.سعدی.

💡 چو بشنید سیندخت سر پیش اوی فرو برد و بر خاک بنهاد روی

💡 آن دوست گر به تیر کند قصد دشمنی سر پیش‌دار و روی مگردان به تیر ازو

💡 سر پیش او نهادم و نگرفت آن به هیچ جان عزیز چون بنهادم روان گرفت

💡 با وجود تو بمحراب کسی سر چه نهد جای آنست که سر پیش تو بالا نکند

💡 که این تاج نو بر تو فرخنده باد جهان سر به سر پیش تو بنده باد