سبیعه بنت حارث

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است
سبیعه بنت الحارث اسلمی، از زنان مسلمان و مهاجر است. بر حسب نقل برخی مفسران وی پس از صلح حدیبیّه (سال ششم) اسلام اختیار کرده و با ترک همسر کافرش نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد.
شوهرش به موجب یکی از بندهای صلح نامه خواستار بازگرداندن سبیعه توسط پیامبر صلی الله علیه و آله شد. در این باره آیه 10 سوره ممتحنه(60) نازل شد و به آن حضرت ابلاغ گردید تا زنان مهاجر را از حیث درستی ایمان بیازماید و در صورت تأیید از بازگرداندن ایشان خودداری کند.
فرهنگ قرآن، جلد 15، صفحه 540.

💡 عباس دارای نُه یا ده فرزند پسر و سه دختر بود که عبارتند از: فضل که بزرگترینشان بود، عبدالله، عبیدالله، عبدالرحمن، معبد، و قثام (یا قاسم) و ام حبیب که مادر اینها لبابه بنت حارث هلالی بود و پسران و دختران دیگر: آمنه، صفیه، کثیر، تمام و حارث. برخی مورخان یک پسر دیگر به نام عون نیز ذکر کرده‌اند.