لغت نامه دهخدا
روشنی گاه. [ رَ / رُو ش َ ] ( اِ مرکب ) محل روشنایی. ( ناظم الاطباء ).
روشنی گاه. [ رَ / رُو ش َ ] ( اِ مرکب ) محل روشنایی. ( ناظم الاطباء ).
محل روشنایی
💡 در این مرحله از تحوّل ستاره، ازدیاد ناگهانی روشنی، مانند آن چه در سال ۱۶۰۰ (میلادی) و سال ۱۶۵۳ (میلادی) برای پی ماکیان روی داد امری است طبیعی و کاملاً قابل انتظار.ستاره چندان پایدار نیست؛ گه گاه میتواند مقدار زیادی ماده (فیزیک)، تقریباً به اندازه جرم خورشیدی، از خود دفع و به فضای بیرون پرتاب کند.لامرز انتظار دارد که در یک یا دو قرن آینده پی ماکیان باز هم دستخوش انفجارهایی از این نوع شود.
💡 از سوی دیگر نظریهپرداز تأکید دارد که گاهی نظریات با درک عامهپسند تأویل میشود؛ بنابراین میخواهد که از همین آغاز مراقبت کنیم تا نظریه عامهپسند نشود. او این نگرانی را به روشنی ابراز میکند که «تأویل عامهپسند نظریههای بزرگ بسیار مهم است و من در مورد نظریه کنشگران مرزی نیز این ترس را دارم که نوعی بدفهمی و سوءِ تأویل اجتماعی از آن به دست داده شود که از عمق نظریه و پیچیدگیهای نظری آن بکاهد».