روابط همسران

[ویکی فقه] در زندگی مشترک زناشویی، دو اصل مهم و اساسی وجود دارد: ۱. قوانین حاکم بین آن دو، یعنی: حقوق زن نسبت به شوی و حقوق مرد نسبت به زن. ۲. تفاهم و مهربانی و صفا و صمیمیّت.
حق مرد نسبت به زن تنها در مورد استمتاع است و وظایفی، هم چون پختن و شستن و...، که عرفا متداول شده است، از وظایف اخلاقی زنان است نه حقوق مردان.
از این رو نخستین روزی که پیامبر گرامی ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ برای تبریک گفتن به منزل حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ رفتند، کارها را بین آن دو بزرگوار تقسیم کردند و فرمودند: «زهرا جان، کارهای داخل خانه، مثل نان پختن، گندم یا جو آسیاب کردن، نظافت محیط خانه، بچّه داری و...، با شما است، و تهیه هیزم، آب آوردن، لوازم و ما یحتاج منزل را تهیّه کردن و.... بر عهده امیر المؤمنین ـ علیه السلام ـ است».
سپس، حضرت فاطمه زهرا ـ علیها السلام ـ این جمله را فرمودند: لایعلم الا الله ما داخلنی من السرور فی هذا الامر.  کسی جز خداوند نمی داند که چقدر از این امر خوشحال شدم.
حقوق و عاطفه
زن و شوی علاوه بر نسبت زوجیّت باید دو رفیق دلسوز برای یکدیگر باشند.
اگر در امر زناشویی رفاقت نباشد زندگی زناشوئی سخت می شود.
به طور کلّی، اگر در هر جایی، بویژه محیط خانواده، صرفا قانون حکم فرما باشد، آثار مطلوبی در پی نخواهد داشت.
همین طور نباید عاطفه به تنهایی بر زندگی زناشویی حاکم باشد؛ زیرا، چنین حاکمیتی مفسده می آورد.
قانون و عاطفه و محبّت و صمیمیّت باید همراه یکدیگر باشند.
انّ الله یأمر بالعدل و الاحسان  بدرستی که خداوند (مردم را) دستور به عدل و احسان می دهد.
زن و مرد در حالی که موظف به رعایت قوانین اسلام هستند، باید رفیق و دلسوز یکدیگر، نیز، باشند.
همکاری همسران
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ روزی به منزل امیر المؤمنین ـ علیه السلام ـ تشریف بردند و ایشان را در حال پاک کردن عدس یافتند، از این کار خیلی شاد شدند و به او فرمودند: «یا علی، کسی که در کار منزل به زنش کمک کند، ثواب حج عمره دارد».
جهاد زنان
...